Harms examen 2

Mee jullie, zei de directeur streng. Hij liep met ons terug naar het schoolplein, waar de auto van Bovendijk nog steeds, inmiddels onder bekijks van de hele school, te pronk stond in het perkje.

Even hoopte ik dat we het ding zelf weer terug mochten schuiven naar zijn parkeerplek. Een moment van glorie zou dat zijn, natuurlijk onder luid applaus van het publiek. Maar toen zag ik de lange Bovendijk in de tuin staan, als een vogelverschrikker, een bos sleutels in zijn magere hand. Hij deed de deur open en vouwde zijn lange lichaam naar binnen. Je kunt hem beter optillen!, waarschuwde Harm nog. Dat klonk zo grappig dat iedereen in de lach schoot. Alleen Bovendijk keek ons door het portierraam zuur aan. Als een te grote augurk in een te klein potje. Maar Harm maakte geen grapje. …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?