Harms examen 1

Oké, Bovendijk had een klein autootje, maar toch. Harm pakte hem bij de achterbumper vast, en spande alle spieren in zijn lijf.

De wielen kwamen los van de grond. Hij keek me aan, met vrolijke ogen, en meer hoefde hij niet te zeggen. Ik ging naast hem staan, en samen schoven we de achterkant van de auto opzij. Daarna de voorkant, en toen weer de achterkant, net zo lang tot we de auto midden in de tuin van de school hadden gezet. Het duurde amper tien minuten, en niemand had ons gezien. Dachten we. Toen de bel ging voor de pauze, vierden we ons moment van glorie. De hele school om die auto heen, iedereen lachen. Behalve Bovendijk natuurlijk. En Harm en ik stonden nou ja, we stonden bekend. De pauze was nog niet v …
Dit is 28% van het artikel.

Wil je doorlezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?