Een jaar schatgraven

De hoekman van het Hollandse fluitschip lag vlak bij het wrak op de zeebodem. Het is gelicht, en afgelopen jaar is de conservering ervan in Lelystad voltooid. Volgend jaar wordt het fluitschip uitgebreid archeologisch onderzocht. |beeld RCE, Universiteit Leiden e.a. Nederland
De hoekman van het Hollandse fluitschip lag vlak bij het wrak op de zeebodem. Het is gelicht, en afgelopen jaar is de conservering ervan in Lelystad voltooid. Volgend jaar wordt het fluitschip uitgebreid archeologisch onderzocht. |beeld RCE, Universiteit Leiden e.a.

De zomer is voorbij, tijd om de balans op te maken van een seizoen archeologisch graafwerk, in Nederland, in Griekenland, in Zweden, in Israël ... Wat is het mooiste, het meest relevante, het meest bijzondere dat archeologen onder zand, klei of water vandaan wisten te halen? Graven is niet altijd schatgraven. Een juweel of een siervoorwerp van edelmetaal kan een topstuk zijn, maar een simpel brokje steen met een paar letters erop ook. Graven is zelfs niet altijd het belangrijkste. Twee van de belangrijkste archeologische gebeurtenissen van 2014 vonden plaats achter een vergadertafel. Saai? Nou nee!

Cees de Steentijdman Een belangrijk archeologisch moment noemt archeologe Tessa de Groot van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed ook de levensechte reconstructie die er is gemaakt van Cees de Steentijdman. De steentijdman is een icoon van de Nederlandse prehistorie. Bij een opgraving in 1990, tussen de Noord-Hollandse dorpen Hoogwoud en Aartswoud, kwamen goed bewaarde resten tevoorschijn uit de laatste fase van de nieuwe steentijd, zon 4500 jaar geleden. Onder de vondsten was het skelet van een man, die daarmee de oudste min of meer compleet teruggevonden mens van Noord-Holland we …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?