‘De mijnen waren alles voor ons’

Wiel Niks, in 1974 opzichter in de Oranje Nassau 1, nu voorzitter van het Mijnmuseum in Heerlen. Nederland
Wiel Niks, in 1974 opzichter in de Oranje Nassau 1, nu voorzitter van het Mijnmuseum in Heerlen. | beeld Marcel van den Bergh
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Na de sluiting van de Limburgse mijnen viel een hele sociaal-economische structuur weg. Dat heeft de Limburgse trots een knauw gegeven, zegt de 72-jarige oud-mijnwerker Wiel Niks.

Heerlen

Toen Joop den Uyl op 17 december 1965 in de schouwburg van Heerlen de sluiting van alle Limburgse kolenmijnen aankondigde, zat Wiel Niks 500 meter onder de grond. ‘Ik had middagdienst, de productie ging door. Echt onverwacht was het niet. De zwaargesubsidieerde mijnen leden grote verliezen. Het was goedkoper de kolen uit Noord-Amerika te halen. En er was gas in Slochteren gevonden.’

Toch was het een historische en dramatische toespraak, die in het geheugen van veel Limburgers gegrift staat. De PvdA-minister van Economische Zaken deed vijftig jaar geleden een plechtige belofte: geen m …
Dit is 8% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief