De hopeloosheid van Lance Armstrong

Lance Armstrong fietst vaak met een metalen kruisje om zijn nek rond. De term geloof komt vaak voor bij Armstrong. Geloof in de doktoren, de wetenschap, discipline, wilskracht, techniek en methodiek. ,,Ik zie mezelf als spiritueel persoon.  |foto EPA/Ian Langsdon Nederland
Lance Armstrong fietst vaak met een metalen kruisje om zijn nek rond. De term geloof komt vaak voor bij Armstrong. Geloof in de doktoren, de wetenschap, discipline, wilskracht, techniek en methodiek. ,,Ik zie mezelf als spiritueel persoon. |foto EPA/Ian Langsdon

FAIRFAX - Atheïsten houden van Lance Armstrong omdat hij God niet dankt voor zijn succes. Vooral Amerikaanse christenen hebben mishagen aan 's mans onregelmatig gezinsleven. Maar een essay van Paul D. Wolfe, hulppredikant in de Presbyterian Church of America (PCA), doorbreekt die rolpatronen.

Hulppredikant in de Presbyterian Church of America Paul Wolfe deelt zijn geboortejaar met Lance Armstrong: 1971. Hij deelde ook zijn ziekte. Toen de wielrenner in juli 1999 zijn eerste Tour de France won, constateerden de doktoren lymfklierkanker bij de jonge predikant. Beiden hebben fysieke herinneringen aan het proces van uitzichtloosheid naar genezing: Paul Wolfe bewaarde zijn wandelstok, Lance Armstrong de katheter waarmee de chemotherapie zijn lichaam werd binnengebracht. Beiden koesteren de baseballcap die hun kale hoofd bedekte. Het verschil tussen de twee 37-jarige overlevers …
Dit is 20% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?