De groene flits

Bij alle zonsondergangen die we deze zomervakantie aan de kust meemaakten, zagen we slechts één keer een felgele zon in het water zakken. De zonsondergang gaat vaak gepaard met een boeiend kleurenspel. Op het moment dat nog slechts een klein stukje van de zonneschijf boven water uitsteekt, kan de kleur plotseling veranderen. Van heldergeel wordt het ineens felgroen; dat is de zogenoemde groene flits. |foto Kees de Heer Nederland
Bij alle zonsondergangen die we deze zomervakantie aan de kust meemaakten, zagen we slechts één keer een felgele zon in het water zakken. De zonsondergang gaat vaak gepaard met een boeiend kleurenspel. Op het moment dat nog slechts een klein stukje van de zonneschijf boven water uitsteekt, kan de kleur plotseling veranderen. Van heldergeel wordt het ineens felgroen; dat is de zogenoemde groene flits. |foto Kees de Heer

Zes keer zochten we de afgelopen vakantie de kust op om de zon in de zee te zien zakken. Aan het eind van een zonovergoten dag betrokken we een mooie uitkijkpost om daar van de kleuren van de avondschemering te genieten.

Vijf keer verdween de zon vlak boven de horizon toch nog net achter een wolkenpartij. Pas de zesde keer was het raak, compleet met de groene flits. Fel zonlicht kan gemakkelijk het netvlies van onze ogen beschadigen. Beroemde sterrenkundigen als Galileo Galileï en Christopher Steiner, die de zon met behulp van een telescoop onderzochten, hebben dat met flinke oogbeschadigingen moeten bekopen. Galileï was aan het eind van zijn leven zelfs helemaal blind. Het is dus onverstandig rechtstreeks naar de zon te kijken. Het is helemaal gevaarlijk om de zon met een spiegelreflexcamera te foto …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?