Bejaarde wil nog één keer roeien

Van links naar rechts Naueres, Saad, Justin en en Jaïro. Ze moeten haast maken, want de bingospeelkaarten liggen al klaar. Nederland
Van links naar rechts Naueres, Saad, Justin en en Jaïro. Ze moeten haast maken, want de bingospeelkaarten liggen al klaar.
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

In De Venser inventariseren kinderen hartenwensen van ouderen. Er is meer mogelijk dan mensen denken, dankzij de Riki Stichting.

‘Een dagje naar Artis’, ‘uitwaaien op het strand’, ‘in een Lamborghini rijden’, maar ook ‘beter worden’. De bewoners van het Amsterdamse woonzorgcentrum De Venser laten nogal uiteenlopende hartenwensen horen. Kinderen van een basisschool schrijven ze op. Wie weet worden de persoonlijke verlangens ingewilligd, waarbij de Riki Stichting de kosten betaalt.

een visje eten

‘Ik wil naar hindoestaanse meisjes kijken.’ Een zestigjarige Antilliaan, zittend op zijn rollator, beantwoordt de vraag van Justin (11) breed lachend. In de recreatiezaal van woonzorgcentrum De Venser, op steenworp afstand van de Arena, vragen leerlingen van de naburige basisschool De Polsstok naar de hartenwensen van bewoners. Ze doen dat in het kader van de Zomerhartenwensenactie van de Riki Stichting.

‘Foei meneer, u bent geen goed voorbeeld voor de kinderen’, spreekt Marleen Horn van de dagbesteding de Antilliaan vermanend toe. Hij probeert het daarom nog een keer: ‘Met een Lamborghini rijden’. Maar ook dit is een grapje, zo verraadt de gouden tand in zijn helderwitte gebit. Uiteindelijk bekent hij géén wens te hebben. Daarna serieus: ‘Ik ben gelukkig, want ik heb de Heer mee’. Tijd om dit nader toe te lichten heeft hij niet, want de bingo is net begonnen. Gespannen zit hij met zijn cijferkaart in de aanslag.

Het verzorgingshuis doet inmiddels voor het zesde jaar mee aan deze inventarisatie van hartenwensen, zegt activiteitenbegeleidster Marga Baggelaar.

Volgens haar leeft de persoonlijke wens heel erg. Een illustratie is Ruud Steenbergh (80), die juist komt aanlopen met zijn wandelstok. ‘Ik ben vorig jaar naar het Kurhaus geweest en heb daar koffie en gebak genuttigd. Daarna naar het strand, een visje gegeten en op de terugweg door de bollenstreek.’

Het was een onvergetelijke dag. Hij durft haast zijn nieuwe wens niet meer te uiten: een dagje met een Spidoboot door de Rotterdamse haven. ‘En ’s middags wil ik graag de molens van Kinderdijk zien.’ Of zijn wens gehonoreerd wordt, moet hij afwachten. Daar gaat het verzorgingshuis over. De particuliere Riki Stichting bekostigt vervolgens de selectie aan wensen.

Of Steenbergh niet zelf een dagje weet te regelen? ‘Maar ik kan niks meer zelf’, reageert hij bijna verongelijkt. ‘Ik moet het van híér hebben.’

Intussen zijn de kinderen nog steeds druk met inventariseren. Het in contact brengen van jong en oud met elkaar is bewust beleid, zegt Ingrid Strating van de Riki Stichting. ‘Want dat verschaft niet alleen wederzijds plezier, maar is voor beide groepen ook leerzaam. Zo worden kinderen zich bewust van de eenzaamheid onder ouderen.’ Verder moet deze actie meer mensen tot het besef brengen dat een wens vaak simpel is te vervullen, en niet altijd veel hoeft te kosten.

in de koets

Intussen staat Jilliane (10) naast de 77-jarige Truus Sweep, die graag in een koets naar het Ajax-stadion wil. Waarom in een koets? ‘Omdat ik nooit in een koets heb gereden’, luidt het simpelweg. En Denzel (11) spreekt een vrouw die een vioolconcert wil meemaken. Een man geeft Naueres (11) te kennen graag ‘het milieu’ te beleven. ‘Een lange wandeling door de natuur is zijn wens. Want als hij boos is en hij kijkt uit het raam naar de vogels, dan wordt hij weer blij.’

Naueres hoopt dat zo veel mogelijk (laatste) wensen worden vervuld. ‘Want sommige mensen sterven ongelukkig en dat vind ik niet leuk’, zegt ze bewogen.

De kinderen blijken over het algemeen de wensen van de ouderen maar saai te vinden. Dus zou Jerrel, een jongen van elf, weleens willen weten of er ook mensen zijn die graag met een helikopter willen vliegen. Marleen Horn van het verzorgingshuis weet dat een paar jaar geleden dames van in de negentig respectievelijk een vlucht met een luchtballon en een helikoptertocht hebben gemaakt. Niet alles kan in vervulling gaan, zoals de hier in de Bijlmer vaak gehoorde wens: een vakantie naar Suriname. Marga Baggelaar: ‘Dat past niet binnen het vaste budget van de Riki Stichting. Maar wat we dan wel doen is met een aantal bewoners naar het Surinaamse Kwakoe-festival gaan.’

gezond worden

Pijnlijk zijn de vragen om beter te mogen worden. Best confronterend voor de kinderen. Tyrese, een meisje van tien: ‘Hij had een hersenbloeding gehad. In mijn antwoord zei ik te hopen dat die wens in vervulling gaat.’ De kinderen van De Polsstok horen hier in het verzorgingshuis ook termen die ze tot voor kort niet kenden, zoals het woord ‘terminaal’. Inmiddels denkt een scholier het te weten: ‘Dat is als je al een beetje naar de dood gaat ruiken’.

De kinderen mogen nu naar de eerste verdieping en ‘overvallen’ daar rennend een groep bejaarden rond de tafel in een woonkamer. Op tv een tennistoernooi. Ans Rijnders-Mulder (82) volgt de wedstrijd met interesse, want zelf deed ze vroeger veel aan sport, waaronder tennis en roeien. Vandaar dat haar wens roeien is en ze legt alvast uit hoe je veilig in zo’n ranke boot kunt stappen.

Aan een andere tafel laat de Surinaamse hartpatiënt Rudy van Frederikslust (78) de kinderen weten gezond te willen blijven. Hij wordt hier bediend als een vorst, met zowel koffie als blikjes frisdrank voor hem uitgestald. Hij hoopt nog mee te maken tachtig te worden, zegt hij. ‘Maar als de Here zegt: ik kom jou vandaag halen, dan vind ik dat ook best.’

particulier initiatief

De Riki Stichting is in 1998 opgericht door Ad Strating (1937-2012). Hij stak een deel van zijn vermogen en van zijn nalatenschap in de stichting. Die bekostigt er allerlei projecten mee die het welbevinden van kwetsbare groepen verbeteren. De hartenwensenactie in de zomer is er één van. De stichting werkt samen met 42 verzorgingshuizen, 42 Zonnebloemafdelingen en 39 basisscholen door heel Nederland. Per huis of Zonnebloemafdeling worden tien wensen gefinancierd (beschikbare budget is duizend euro). Dus in totaal gaat het om 84.000 euro.

‘Er is zo veel vermogen dat we dit zeker tien tot twintig jaar kunnen blijven doen’, licht Stratings dochter Ingrid toe. Al benadrukt ze ‘dat het niet om ons gaat’, maar ‘om al die fantastische vrijwilligers, familieleden en kinderen die ons helpen. ‘Ze kunnen plezier hebben met elkaar en veel van elkaar leren.’

De stichting is vernoemd naar de moeder van oprichter Strating: Henderika, koosnaam Riki. Haar levenshouding – blij, zorgzaam en met een groot hart voor de medemens – heeft Ad Strating geïnspireerd tot het oprichten van de stichting. Volgens het bestuur heeft Ad zich ook zelf veel ingezet om eenzaamheid bij ouderen te verminderen en te voorkomen.

PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?