'Angst werd een rode draad in mijn leven'

Nederland
,,Toen de treinkaper de loop van zijn uzi op mijn borst zette, besefte ik heel goed dat ik zo voor God kon staan. Ik was niet bang om te sterven - ik was een kind van God. Toch was het geloof voor mij meer een weten dan een beleven.'' Voor Janneke Wiegers duurden die laatste vijf minuten van de treinkaping bij De Punt uren. ,,Het was compleet oorlog.'' Na de bevrijdingsactie op zaterdagmorgen 11 juni 1977, dertig jaar geleden, wist ze niet welke impact deze gebeurtenissen op haar geloof zouden hebben.
STAPHORST - De 19-jarige Janneke zit op 23 mei 1977 in de trein naar Groningen, op weg naar de Pedagogische Academie 'Albertus Zijlstra', de onderwijzersopleiding voor vrijgemaakt-gereformeerde studenten. Ze is in haar woonplaats Assen ingestapt. Halverwege de rit komt de trein door een ruk aan de noodrem tot stilstand. Zuid-Molukse kapers lopen met wapens door de gangpaden en schreeuwen: ,,Dit is een kaping! Blijf rustig zitten, dan gebeurt je niks.'' ,,Mijn eerste gedachte was: het betreft altijd anderen, nu ben ik aan de beurt'', herinnert Janneke zich weer. ,,Als student van een gerefo …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?