Als de ziel een school verlaten heeft

Tien jaar geleden deed ik hier eindexamen. Waarom had ik het zo naar mn zin op deze school? De betovering van het trappenhuis is foetsie. De spanning van het kantineluik is weg. Het straflokaal ruikt naar hormonen.

Kolossaal doemen de twee verdiepingen voor me op. Een complex van rauw beton en grauwgroene vensters. Ik herken de megaplantenbak voor de hoofdingang. Herinner me hoe lekker het welig tierende jakobskruiskruid rook, toen ik op een zonovergoten augustusmorgen mijn eerste stapjes op het schoolplein deed. Ik zat er graag, liefst met een peuk in mijn handpalm verborgen. Een overzichtelijke plek; je kon de nicotinepolitie zo noemden we die glurende antirookdocenten smalend van alle kanten zien aankomen. Je leunde dan ogenschijnlijk noodzakelijk achterover en drukte de peuk diep in de aarde. H …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?