*

160. ‘Denk je dat we ons weer bij de Carsons zullen aansluiten?’ vroeg ze die avond aan Zach. Maryanne maakte sinds kort de maaltijden klaar, al hield Nancy nog wel een oogje in het zeil. Op die manier had ze wat meer tijd om Martha de nodige aandacht te geven. Het meisje was meer afgevallen dan de rest van het gezin. Ze at met lange tanden van het bizonvlees, zelfs als dat vers was. Ze had het arme kind met de Carsons moeten laten meegaan. Dan waren ze er tenminste zeker van geweest dat ze elkaar weer zouden treffen. En dan had die arme Martha haar naamgenootje bij zich in de buurt gehad. Dan had ze voor de baby kunnen zorgen en had ze misschien haar zelfvertrouwen hervonden. ‘Misschien als we in Oregon komen. Carson had het erover dat hij zich ten zuiden van de stad wilde vestigen. Hij had gehoord dat veel van de goede grond al in beslag was genomen door de Franse Canadezen en hun indianenvrouwen.’ ‘Misschien laten ze een boodschap voor ons achter bij Laramie. Of bij Fort Hall. Je zei toch dat dat de belangrijkste stopplaatsen waren?’

advertentie