Schizofrenie: minder gek dan je denkt

,,Mag ik je even vasthouden?'' Thomas grijpt mijn arm en samen steken we de hal over. Zo zijn we al tientallen keren deze hal doorgekomen. Eenmaal weer in de gang laat hij mijn arm los en dansen zijn vingers - zoals altijd - schijnbaar achteloos langs de muur. ,,Waarom doe je dat toch, Thomas?'' ,,Als ik de muur niet kan aanraken, verlies ik contact. Omdat dan de grond onder mijn voeten weggolft.''