Wietzanger Armand moest weinig hebben van geloof

Muziek
beeld anp
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
De donderdag in een Eindhovens ziekenhuis overleden zanger en liedjesschrijver Herman van Loenhout (artiestennaam Armand) was rechtlijniger en venijniger dan vaak werd gedacht.
Zijn vriendelijkheid kon verkeren in bokkige onwil, als hij ergens niet mocht roken of weer eens werd vereenzelvigd met de warrige popster van ‘Ben ik te min’, het protestliedje dat hem in 1967 plotseling bekend maakte. Armand wilde wel de ultieme hippie zijn en borg staan voor de idealen van die generatie: absolute geweldloosheid, volledige cannabisvrijheid en wereldvrede als bereikbaar product. Armand ging door nadat al snel weinig mensen meer naar hem luisterden en maakte nog vijftien platen waarin hij een hallucinerend Europa combineerde met zelfspot en liedjes over telkens weer stuklopend …
Dit is 33% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief