Vergeten in Nederland, maar niet in Zweden

In Nederland is Cornelis Vreeswijk (1937-1987) alleen nog maar bekend van die enkele liedjes, met knorrige, sarcastische stem gezongen en begeleid op zijn gitaar: De nozem en de non, Veronica en Misschien wordt het morgen beter (maar het wordt toch nooit goed).

Die stonden allemaal op een plaat uit 1972. de vijf Nederlandstalige albums erna deinden geleidelijk aan uit het zicht, terwijl op Ballades van de gewapende bedelaar (1982) zijn meest tedere, inhoudsvolle, maar ook tragische teksten stonden. Een deel ervan kwam terug in de dubbele cd Hommage, in 2002 naast route en borstbeeld in IJmuiden door het Cornelis Vreeswijk Genootschap op touw gezet. Het mooiste lied van Cornelis Vreeswijk werd gezongen door de ook al overleden Bram Vermeulen, Waar gaan we naartoe na onze dood? De tekst is een misvatting die schrijnt. Wij leven in een welvaartss …
Dit is 23% van het artikel.

Wil je doorlezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?