Van symfonieorkesten, de dingen die voorbij gaan

Gustavo Dudamel dirigeert het Hollywoodorkest, The Los Angeles Philharmonic. Vorige week ontvang hij uit handen van prinses Máxima De Ovatie. |beeld AP / jason redmond Muziek
Gustavo Dudamel dirigeert het Hollywoodorkest, The Los Angeles Philharmonic. Vorige week ontvang hij uit handen van prinses Máxima De Ovatie. |beeld AP / jason redmond

Stel: het is 2012, je werkt tien weken per jaar voor een gesubsidieerde Nederlandse instelling en vangt daar 1.000.000,- voor. Kan dat? Ja, dat kan. En het gebeurt ook. Dirigenten van gesubsidieerde symfonieorkesten verdienen ver boven de Balkenendenorm. Orkestdirecteuren en impresarios houden chique hun mond over de hoge gages, maar intern wordt er al jaren geklaagd.

Tegelijk bedreigen heftige bezuinigingen de orkesten in hun bestaan. Symfonieorkesten kampen met stagnerend, deels vergrijzend publiek. Zelf worden ze in karakter en organisatie als star en archaïsch omschreven. Hoge beloningen van chef-dirigenten, gebrek aan democratie, werkdruk, angst en een feodale hiërarchie zouden de orkesten fixeren in het verleden. Musici en andere betrokkenen geven een inkijkje in een gesloten wereld die met behulp van achterhaald traditionalisme op de kurk van mystieke adoratie probeert te blijven drijven. Agentschappen die bemiddelen voor solisten en dirigente …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?