Niet gek, maar wel tragisch

Syd Barrett. |beeld AP Muziek
Syd Barrett. |beeld AP

Niemand had verwacht dat Roger Keith Barrett in januari zijn pensioen zou halen. Maar de man die geen Syd meer wilde heten, was niet gek, zegt zijn zus Rosemary. Hij was liefdevol, hield van bloemen, fotograferen en schilderen; al vernietigde hij elk doek na er een foto van te hebben gemaakt. Hij praatte graag met kinderen en met de winkeliers bij wie hij op de fiets boodschappen deed.

Twintig jaar woonde hij weer bij zijn moeder. Na haar dood woonde hij alleen in het ouderlijk huis in Cambridge. Daar was hij geboren op 6 januari 1946, kind van een patholoog-anatoom. Vader stierf toen hij twaalf was, Syd leefde vooral in zijn hoofd, kon kleuren horen en geluid zien. Een bijzonder kind, dat wel. Anders kruip je niet je bed uit om in de slaapkamer voor de spiegel een orkest te dirigeren. Origineel en weerloos op de kunstacademie kwam hij in bandjes terecht. In 1965 vormde hij met Roger Waters en twee anderen de groep die later Pink Floyd zou heten. Die traden op met str …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?