Stilgezet: Lucas 16:22 - Koestering

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Lucas 16:22

Op zekere dag stierf de bedelaar, en hij werd door de engelen weggedragen om aan Abrahams hart te rusten.

Een bedelaar sterft. Honger, pijn en koorts hebben hem zwakker en zwakker gemaakt. En hoewel hij voor de poort van een luxe villa ligt, is er niemand die naar hem omkijkt. In pure eenzaamheid moet hij door die laatste benauwdheid heen. En zo trekt er een laatste siddering door zijn lijf – en ineens zijn er sterke armen die hem dragen, die hem zorgzaam neerleggen in de geruststellende aanwezigheid van een warm lichaam. Daarnet nog was de poort stijf gesloten, hier is iemand die hem troostend tegen zich aantrekt. En wie is dat? Zijn verre grootvader Abraham. Hier hoort hij thuis. Daarnet nog was er een Israëliet die hem buitensloot, nu hoort hij er helemaal bij. Welkom Lazarus! Vandaag is de ereplaats aan tafel voor jou. Koester je maar in deze hemelse warmte.

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?