The Passion: Wie ben ik, als ik mijn handen was?

Media
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Prime Time, Nederland 1. Miljoenen mensen kijken. ‘Het echte geluk is voor mensen die weten dat ze God nodig hebben. Want voor hen is Gods nieuwe wereld.’

Wordt Jezus in je beleving ooit een klein mannetje met overgewicht? Waarschijnlijk niet. Het blijft tv. Het blijft 2016.

Maar daar zit ook de winst. Kun je het verhaal van Jezus’ lijden, sterven en opstanding geloofwaardig vertellen als je voorbijgaat aan de aanslagen in Brussel? De regie had ongetwijfeld bedacht dat de stadsgeschiedenis van Amersfoort een actuele waarde heeft in de editie 2016 van The Passion. Honderd jaar geleden ving de stad 19.000 Belgische vluchtelingen op, ontheemd door de Eerste Wereldoorlog. In de processie met het witte kruis trof presentatrice Sofie van den Enk een man die jaren geleden uit Syrië vluchtte en nu voorganger is in een internationale gemeente in Amersfoort. De lijnen zijn kort, en Lenette van Dongen, cabaretière en vertelster van de avond, trekt ze moeiteloos door: ‘In een tijd dat we in de greep lijken van angst en haat en gruwelijke terreurdaden, vertellen wij een verhaal van hoop.’

The Passion 2016 was een van de best gezongen, gespeelde en vertelde edities van allemaal. Op een dramatisch hoogtepunt, als Judas en Jezus het duet van het verraad zingen, bijt Judas zijn meester toe: ‘Zou je niet mooier dan mooi willen zijn als dat kon.’ En je denkt: hoe mooi wil je zijn? Hier staat een integer mens voor je, Judas. Kijk dan! Ineens is Martijn Fischer niet meer een klein, dik mannetje, maar laat hij iets van Jezus zien.

Bij het kleine publiek van christelijk Nederland is The Passion omstreden. Is het mediaspektakel niet oppervlakkig? Verdiept The Passion je geloof? De vraag lijkt retorisch. Maar toen acteur Mark van Eeuwen de belijdenis van Petrus in de mond nam – jij bent de Messias – en Jezus hem uitriep tot de Rots waarop Hij zijn kerk zou bouwen, gebeurde er iets wat de Bijbel niet vertelt. Van Eeuwen liet zich als Petrus in de ziel kijken. Zonder woorden. Verwarring trok over zijn gezicht. Ik? Rots van de kerk? Jezus … weet je wel wat je doet? Het acteerwerk van The Passion 2016 was beter dan in de afgelopen jaren, de zang geloofwaardiger. Lenette van Dongen maakt waar wat ze aan het begin vertelde: dat ze het een eer vindt een verhaal te mogen vertellen dat de geschiedenis heeft veranderd. Ze komt binnen, als Pilatus ten tonele is verschenen, en zij het verhaal het hart van de kijker binnenloodst met de vraag: ‘Wie ben ik, als ik in de spiegel kijk, terwijl ik mijn handen was?’ En dan dringt zich een conclusie op. Zolang Pasen verkondigd, verdedigd, verklaard óf ontkend wordt als historisch feit, raakt niemand de kern. Pas als het gaat leven in de harten van mensen, pas als mensen in 2016 met Jezus willen opstaan uit hun dood, dan wordt Pasen evangelie.

PDF Print Stuur door