Waalse mijnen in viervoud

Le Grand-Hornu. Het unieke van deze locatie, nu eigendom van deBelgische provincie Henegouwen, is de combinatie van architectonische stijl en veelheid aan kleine arbeidershuisjes die om het industrieel-archeologischecomplex heen verspreid liggen. Een industriële abdij: zo omschreef Geert van Istendael ooit het mijncomplex Le Grand-Hornu. Deze plek ligt op een steenworp afstand van Bergen en is een van de mooiste voorbeelden van het Europeseneoklassieke industriële erfgoed. Je komt binnen via een statige toegangspoort en verder zijn er eenruime ovale binnenhof omringd door een bogengalerij, arcades, frontons en halvemaanvormige vensters.Het complex kwam tot stand in 1810, door toedoen van de pionierende industrieel Henri De Gorge, en tegen de achtergrond van de ontluikendeindustriële revolutie. Het arbeidersstadje telt meer dan vierhonderd woningen en is een vande oudste van het land. Unesco wil, via de provincie Henegouwen, de arbeidershuisjes (nu in particuliereigendom en dus allemaal verschillend;sommige bewoners hebben garages gebouwdwaar eens een raam zat) weer uniform in traditionele stijl terugbrengen. Maar ze ziet zich geconfronteerd met ruim vierhonderd huiseigenarenEen begin is gemaakt, zegt gids Filip Depuyot: wie wil kan zijn voorpui gratis laten schilderen en aanpassendoor studenten van de plaatselijke technische universiteit.Jarenlang was Grand-Hornu een van de klapstukken van de Belgische industrie, vandaag de dag is het een van de grote culturele symbolen. Deze plek en moderne aanbouw zijn tegenwoordig delocatie voor het Museum voor Hedendaagse Kunst(Musée des Arts Contemporains, MACs). |beeld Nederlands Dagblad Leven
Le Grand-Hornu. Het unieke van deze locatie, nu eigendom van deBelgische provincie Henegouwen, is de combinatie van architectonische stijl en veelheid aan kleine arbeidershuisjes die om het industrieel-archeologischecomplex heen verspreid liggen. Een industriële abdij: zo omschreef Geert van Istendael ooit het mijncomplex Le Grand-Hornu. Deze plek ligt op een steenworp afstand van Bergen en is een van de mooiste voorbeelden van het Europeseneoklassieke industriële erfgoed. Je komt binnen via een statige toegangspoort en verder zijn er eenruime ovale binnenhof omringd door een bogengalerij, arcades, frontons en halvemaanvormige vensters.Het complex kwam tot stand in 1810, door toedoen van de pionierende industrieel Henri De Gorge, en tegen de achtergrond van de ontluikendeindustriële revolutie. Het arbeidersstadje telt meer dan vierhonderd woningen en is een vande oudste van het land. Unesco wil, via de provincie Henegouwen, de arbeidershuisjes (nu in particuliereigendom en dus allemaal verschillend;sommige bewoners hebben garages gebouwdwaar eens een raam zat) weer uniform in traditionele stijl terugbrengen. Maar ze ziet zich geconfronteerd met ruim vierhonderd huiseigenarenEen begin is gemaakt, zegt gids Filip Depuyot: wie wil kan zijn voorpui gratis laten schilderen en aanpassendoor studenten van de plaatselijke technische universiteit.Jarenlang was Grand-Hornu een van de klapstukken van de Belgische industrie, vandaag de dag is het een van de grote culturele symbolen. Deze plek en moderne aanbouw zijn tegenwoordig delocatie voor het Museum voor Hedendaagse Kunst(Musée des Arts Contemporains, MACs). |beeld Nederlands Dagblad

Vier Waalse mijnen staan op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Het vierluik vult elkaar aan, van oud mijn- tot modern kunstmuseum.

Le Grand-Hornu Het unieke van deze locatie, nu eigendom van de Belgische provincie Henegouwen, is de combinatie van architectonische stijl en veelheid aan kleine arbeidershuisjes die om het industrieel-archeologische complex heen verspreid liggen. Een industriële abdij: zo omschreef Geert van Istendael ooit het mijncomplex Le Grand-Hornu. Deze plek ligt op een steenworp afstand van Bergen en is een van de mooiste voorbeelden van het Europese neoklassieke industriële erfgoed. Je komt binnen via een statige toegangspoort en verder zijn er een ruime ovale binnenhof omringd door een bogenga …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?