Tom van de Beek, een vader zonder masker

Leven
beeld Martin Waalboer
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Als kind ontdekte hij dat de oosterse denker Krishnamurti in de jaren 1920-1930 zijn woonplaats Ommen had bezocht. Als student dronk en rookte hij niet; als veganist liet hij vlees en zuivel staan. Nu, twintig jaar later, is hij milder. Milieuactivisme, beseft hij, kan ontaarden in fanatisme. Hij werkte jaren aan een drijvende eco-woning, een van de 45 woningen van een project dat, nu het klimaat verandert, wereldwijd sterk de aandacht trekt.

Tom van de Beek (1977) houdt kantoor op een oude Amsterdamse woonboot die als een ark op het droge ligt, ten noorden van het IJ. Aziatische bezoekers schuifelen onophoudelijk voorbij, over de houten looppaden van deze oude scheepswerf, die tegelijk ideeënbroedplaats is.

‘De grond is vervuild, met zware metalen’, vertelt hij. ‘Die wordt nu schoongemaakt door vitro-remediatie: met beplanting die de vervuiling uit de grond haalt. Als het werkt, kun je het overal toepassen. De oude boten worden hergebruikt als kantoorruimte, ze zijn voorzien van een composttoilet en natuurli …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?