Stilgezet: Lucas 8:47 - Oordeel

Toen het de vrouw duidelijk werd dat haar aanraking niet onopgemerkt was gebleven, kwam ze trillend naar voren, viel voor hem neer...

De blijdschap is nog heel pril, ze durft het nauwelijks te geloven: de krampen zijn weg, de moeheid is weg en al voelen de doeken nog vochtig, ze gelooft toch werkelijk dat ze niet meer vloeit! En dan slaat die schrik er dwars doorheen: Hij heeft het gemerkt! Natuurlijk, Hij wel, ik had het kunnen weten en ik had het nooit mogen doen... Hoe durfde ik, onrein wezen, zoiets verschrikkelijks om me dwars door de menigte naar voren te werken om Hem aan te raken? Ik heb al die mensen verontreinigd en vooral: ik heb Hém met mijn vuile vingers aangeraakt! Dit is onvergeeflijk... Ze beseft dat …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?