Peinzen in een megakerk

Veel kerken zijn sterk in het spreken in Bijbelse beelden en metaforen, maar doen weinig aan Bijbelse theologie... |beeld EPA / John Amis Geloof
Veel kerken zijn sterk in het spreken in Bijbelse beelden en metaforen, maar doen weinig aan Bijbelse theologie... |beeld EPA / John Amis

Megakerken proberen zo veel mogelijk mensen aan te trekken. Maar wat voor christenen vormen ze? Een tijdje geleden liep ik op een zondag een protestantse megakerk binnen. De zaal had veel weg van een bioscoop: vloerverlichting, beklede stoelen, beeldeffecten op twee grote schermen, muziek uit de geluidsversterkers. Een muziekgroep kwam het podium op om de dienst met livemuziek te beginnen.

Het was donker en ik dacht dat ik het publiek hoorde meezingen, maar dat was onmogelijk uit te maken. En hoewel ik op de voorste rij zat, voelde ik dat de gemeente bijna overbodig was bij de activiteit op het podium. Zoals bij de meeste vormen van amusement fungeerde het publiek als passieve toeschouwers, die enkel participeerden op een ongeziene en hoogstpersoonlijke manier. Terwijl de band speelde, liepen de songtekstregels over de twee grote schermen; woorden als groot, God en hoog kwamen er prominent in voor. De muzikale uitvoering was uitstekend, ook al was de woordenschat erg bepe …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?