Paasgedichten: Lazarus (II)

Geloof
beeld Eljee

Pasen bracht veel teweeg bij de getuigen van het leven van Jezus. Schrijver Rien van den Berg en fotograaf Eljee gaan in zes gedichten op zoek naar antwoord op de vraag: wat zeggen mij vandaag de gebeurtenissen waarvan zij getuige waren? 

I

U riep mij, vrij op naam. Het was alsof uw vingers zelf mij uit de

doeken deden. Maar toen ik vrij was, was ik koud. En heel alleen.

De massa’s volgden u om mij. En ik? Vergeten in uw Groot Verhaal?

Ik stond wat aan de zijlijn toen u stierf, herkende huiverend het


duister om u heen. Ik dwaalde dagen door de stad. Toen zeiden ze

dat u verrezen was. Of weg in elk geval. Ik moest het weten.


II


Nu sta ik bij uw graf. Vertwijfeling valt van mij af. Wat een verschil!

Dit is geen droomgezicht. De feiten liggen in het witste licht. U bent

niet meer die bij ons was, u legde zelf uw windsels af – geen

mensenhand kwam hier nog aan te pas. Mijn vriend, mijn God!

 

Het duister om u heen valt van mij af. Mijn lot krijgt nu betekenis.

Ik was herrezen voor even. Pas bij dit open graf vind ik het leven.


PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?

Gerelateerde artikelen:

Nieuws