Ook christelijke Marokkaan draagt hoofddoek

Het logo van de campagne Hoop voor de kerk in Syrië en Irak. ‘De hoop brengt het kruis weer in balans.’ Geloof
Het logo van de campagne Hoop voor de kerk in Syrië en Irak. ‘De hoop brengt het kruis weer in balans.’
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Tijdens een debatavond over de bedreigde kerk in het Midden-Oosten mag imam Yassin Elforkani het voor de islam opnemen. Dominee Cees Rentier schiet hem te hulp: ’Ik verschil in niets van u.’

amersfoort

Het gaat er al snel verhit aan toe, maandag, tijdens een debatavond over de bedreigde kerk in het Midden-Oosten, voor een volle Brugkerk in Amersfoort. Maar die hitte sloeg meer op de kleine onderregel die de protestantse zendingsorganisatie GZB aan het thema toegevoegd had: ‘straks ook in Nederland’, die bedreigde kerk?

In een snel debat dat alle kanten op schiet, betwisten ChristenUnie-leider Gert-Jan Segers en de Amsterdamse jeugdimam Yassin Elforkani elkaar vooral de waarheidsvraag, wat soms tot licht-filosofische discussies leidt.. Kun je bijvoorbeeld volledig geloven in de waarheid en tegelijk tolerant zijn? Segers vindt van wel en belijdt vervolgens meermalen zijn geloof in Jezus als Heer, zonder dat hij zijn geloof iemand dwingend op wil leggen. ‘Een cultuur of overheid mag nooit tussen die kwetsbare relatie van God en jou als mens in staan.’

Elforkani twijfelt meer. ‘Geloof kan ongelooflijk mooi maar ook ongelooflijk eng zijn’, stelt hij. Hij vindt het verhaal van de Iraakse vluchteling Sarmad, op het podium verteld en door een tolk vertaald, verschrikkelijk. Sarmad verloor zijn vrouw, die werd vermoord toen beiden zich tot het christendom hadden bekeerd. En dus bepleit Elforkani weg te blijven van welke absolute interpretatie van welke religie dan ook.

Vervolgens krijgt hij vanuit de volle Brugkerk een reeks vragen die niet helemaal aansluiten bij de ruimte die hijzelf geeft: hoe het kan dat in islamitische landen christenen zo breed vervolgd worden, hoe het kan dat niet elke moslim een terrorist is, maar wel iedere terrorist een moslim.

Naderhand wordt hij zelfs voor een ‘jihadist maar dan in woorden’ en voor de antichrist gehouden.

Het zijn vragen en opmerkingen waar Elforkani niet zo veel mee kan, al benadrukt hij zijn verantwoordelijkheid te willen nemen. ‘Na de aanslagen in Parijs kon ik niet zeggen dat die terroristen niets met de islam te maken hadden. Ik betreur dat, het doet mij pijn. Waar is mijn lieve, barmhartige Koran die mij inspireert, gebleven?’

nuchter

Het debat beweegt predikant-directeur Cees Rentier van de Stichting Evangelie & Moslims tot een oproep nuchter te blijven en naar de feiten te kijken. Ook moet Rentier iets van het hart: het gesprek moet niet gaan over moslims maar mét hen. Hoe cliché wellicht, hij voegt zelf wel meteen de daad bij het woord door met Elforkani in gesprek te gaan en hem ‘mijn broeder’ te noemen. Pas op met beeldvorming, waarschuwt hij de aanwezigen: hij kent Marokkaanse vrouwen die christen zijn geworden en toch een hoofddoek blijven dragen – ga je bij hen alleen op de hoofddoek af, dan zit je dus mis. Bovendien: ‘Welke religie de beste is, dat is een domme vraag. Onze pogingen daarover verder te komen schieten tekort vergeleken bij de heiligheid van God. Vanuit onze kant lukt het niet om die religieuze heilstaat binnen handbereik te brengen. Het moet van Gods kant komen’, benadrukt Rentier. En, vervolgt hij tegen Elforkani: ‘Ik verschil in niets van u. Wij moeten het samen hebben van God die naar ons toekomt. En dan geloof ik dat Hij via Mozes naar ons toekwam, en ook in Jezus, die 33 jaar bij ons was.’

Debatleider Andries Knevel vraagt aan Elforkani wat hij ervan vindt dat Rentier hem broeder noemt. Die reageert verbaasd: natuurlijk wordt hij broeder genoemd. ‘Ik wist niet dat ik daar ook nog op moest letten.’

Bijlagen

Fotoserie, 3 foto's
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief