'Laat een oorlogsgetroffene eerst praten'

OUD-BIJERLAND - Ds. Jelke van Wattum kreeg op 14 mei 1940 - als elf-jarig jongetje - een bom op zijn ouderlijk huis in Rotterdam. Zijn moeder en broer verloren daarbij het leven. ,,Ik raakte m'n linkerhand kwijt.'' Op de vraag of God er toen wel was, zegt hij altijd tegen andere oorlogsgetroffenen: ,,God was er bij, maar de Duitsers hebben het gedaan''. Morgen neemt Van Wattum afscheid als coördinator van het Oecumenisch Pastoraat aan Oorlogs- & Geweldsgetroffenen (OPOG).
De synodaal-gereformeerde predikant (74) te Oud-Beijerland ontmoette in de bijna tien jaar van zijn coördinatorschap heel wat van wat hij noemt ,,oorlogsgetroffenen''. In het pastoraat worden veel fouten gemaakt, constateert hij. ,,Wees niet te vlug met je vermanende of troostende woorden. Je moet eerst luisteren en luisteren.'' Ook in luisteren zit volgens hem de helende kracht van het evangelie. ,,Het kan heel geestelijk en pastoraal zijn om de mensen gelegenheid te geven hun verhaal te vertellen.''Van Wattum herinnert zich een ontmoeting toen hij pas intrede had gedaan in een van zijn gemee …
Dit is 8% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?