Gluren bij de buren in kerkentour Staphorst en Rouveen

Geloof
beeld Jelte Bergwerff
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
’U bent nu in de kerk waar iedereen op een roltrap naar de hemel gaat.’ Rondom de Reformatieherdenking verenigen kerken in Staphorst en Rouveen zich in een kerkentour.

Staphorst – Rouveen

‘Dus wordt des Heeren volk geleid, door ’t licht wat nu ontstoken is.’ Ruim vierhonderd Staphorsters zingen uit volle borst. Ze zijn bijeen om de Reformatie te herdenken. Terwijl het goudgele zonlicht door de ramen van de Nederlands Hervormde Kerk in Rouveen valt, blijkt al snel dat ritmisch zingen niet voor iedereen meevalt. De hervorming trok diepe sporen in deze streek. Het resultaat: acht verschillende protestantse kerken, waarvan de ene nog groter is dan de andere. Allemaal met de Reformatie als basis. Reden om elkaar eens op te zoeken. Om te kijken naar wat gedeeld wordt, maar ook om naar de verschillen te luisteren.

Initiatiefnemer Pieter van den Berg, predikant van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt in Staphorst is blij met de hoge opkomst. ‘De Reformatieherdenking is een goede kans om iets samen te doen. Je moet daarbij echter niet doen alsof er geen verschillen zijn. De drempel is vaak hoog om bij elkaar binnen te komen en op zo’n manier neem je die weg.’ Het idee is simpel: elke dinsdagavond bezoeken de kerkgangers twee van de protestantse gemeenten in Staphorst en Rouveen. Zo komt elke kerk op één van de vier avonden aan bod. ‘Door steeds een andere kerk te bezoeken kan iedereen uitleggen wat in zijn kerk met het gedachtegoed van de Reformatie gebeurt. Dat voorkomt ook geharrewar over welke Bijbelvertaling je bijvoorbeeld moet gebruiken als je een centrale herdenking houdt.’

Willem van Vreeswijk, predikant van de dorpskerk in Rouveen, slaat de Bijbel open bij het evangelie van Matteüs. ‘Het is goed wonen en kerken in deze rijke gemeenschap.’ De voorganger voelt zich op zijn plaats in het dorp. ‘Jezus ging echter naar Kapernaum, een afgelegen heidense streek. Juist daarin is God geïnteresseerd, in de mensen die ronddolen in het duister. Hij pakte daar zijn koffer uit.’ Stil luisteren de aanwezigen naar zijn appellerende woorden. Annigje van der Sluis, die elke zondag onder zijn gehoor zit, knikt instemmend. ‘Wat bijzonder toch, al die Staphorsters bij elkaar’, fluistert ze.

Huibrecht Born, eveneens predikant van de dorpskerk, is de volgende die het preekgestoelte beklimt. ‘Jezus verzamelt zelf de kerk, Hij is getrouw. Mensen zorgen voor scheuringen. Het geding tussen Rome en de Reformatie, dat ging echt om de waarheid van Christus. Nu gaat het vaak over tradities.’ Het is daarom belangrijk niet je eigen gevoel of gelijk te volgen, maar te denken in het belang van kerkelijke eenheid. ‘Dat is onze opdracht, al moet je dat niet geforceerd doen.’ Dat kan duidelijk op ieders instemming rekenen. De aanwezigen laten hun goedkeuring blijken met een psalm. ‘Daar wordt mijn naam met lofgezang geprezen’, galmt het door het monumentale gebouw.

geroezemoes

Dan is het tijd om te vertrekken. De kerk loopt leeg, er wordt koers gezet naar De Levensbron, de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt in het dorp. Het gebouw staat slechts een paar honderd meter verderop. ‘Je merkt dat iedereen best nieuwsgierig is naar elkaars kerk’, zegt Lysette Veijer. De organist improviseert op ‘Groot is uw trouw’, terwijl de mensen gezellig met elkaar keuvelen. Het geroezemoes verstomt als dominee Roelof de Graaf het woord neemt. ‘U bent nu in de kerk waar iedereen op een roltrap naar de hemel gaat.’ De voorganger merkt op dat dit het vooroordeel is dat over De Levensbron leeft. Maar ook in De Levensbron kom je niet vanzelf in de hemel gaat De Graaf verder. ‘Je komt er niet zonder bekering en geloof. Maar God belooft je wel dat je er dan komt. De doop is daar een teken van.’ Hij legt uit dat een doopvont daarom soms aan de preekstoel vastzit. ‘Zo zie je dat beloften van de doop uit de Bijbel zelf komen, die op de kansel ligt.’

Alinda Haasjes is verrast. ‘Pas had onze dominee het ook over de doop. Dit klonk precies hetzelfde.’ ‘Toch voelt het niet helemaal goed. Hij sprak helemaal niet over de zonde’, vult Geeske Veijer haar aan. Beide vrouwen kerken in de Hersteld Hervormde Kerk van Staphorst. ‘Het was goed om hier te zijn. Het is een beetje gluren bij de buren, dat doe je anders niet. Zo leer je elkaar begrijpen.’

Koob Logtenberg, lid van de werkgroep die de kerkentour organiseert, is verrast over het verloop van de avond. ‘Dit is boven verwachting. We hadden het wel ruim van tevoren aangekondigd, maar niet verwacht dat er zo veel verschillende mensen zouden komen. Ik zie niet alleen ouderen maar ook veel jongeren, het leeft dus echt in deze gemeenschap.’ De zon is ondertussen gedaald, de avond valt over het dorp. De kerkgangers zoeken hun huizen op, om dan zondags weer naar de eigen kerk te gaan. Wachtend op de volgende week, wanneer weer twee kerken de deuren openen. <

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?