Gelukkiger van geven: Ruimte voor Joshua

De familie Ter Wolde. V.l.n.r. Joshua, Joyce, Janeya, Jeremy en Jakob. Geloof
De familie Ter Wolde. V.l.n.r. Joshua, Joyce, Janeya, Jeremy en Jakob. | beeld nd
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Gelukkiger van geven brengt mensen onder de aandacht die concreet geholpen kunnen worden. Vandaag: Joshua ter Wolde is klassiek autistisch en zit gevoelsmatig gevangen op een kleine vliering in Veenendaal. Er is geld nodig om ruimte te creëren voor het gezin waarin Joshua de oudste zoon is.

Moeder Joyce ter Wolde houdt van sfeer, maar de muren in de kleine jarenvijftigwoning zijn leeg. De wandkast met raampjes is vervangen door een dichte, zodat kleuren of rommel op de planken niet te zien zijn. Autisme beheerst het gezin, maar regeert er (net) niet. Dat doet ­Joyce, die zichzelf af en toe hardop moed inspreekt (‘God geeft je niet wat je niet aankunt’) en Bijbelverzen citeert (‘De vreugde des Heren is mijn kracht’).

Ze is Nederlandse, groeide op in Australië, keerde terug en leerde tijdens een vakantie op Corsica Jakob kennen. Ze trouwden en kregen Joshua (nu 15), Jeremy (13) en Janeya (8), een dochter. ‘De J-family, noemen we onszelf.’

Joshua werd twee maanden te vroeg geboren. Een couveuse-kind dat een angststoornis ontwikkelde en later klassiek autistisch bleek te zijn. Zijn broer Jeremy heeft hetzelfde, maar kijkt mensen wél aan. Janeya is hooggevoelig, lijkt autistisch, maar dat kan kopieergedrag zijn. En begin dit jaar is de man van Joyce ook getest. Klassiek autisme, was ook bij hem de diagnose. Hij brengt als begeleider op de sociale werkvoorziening een bescheiden inkomen het gezin binnen. Maar hij voelt zich ook overbelast en verdoofde dat lange tijd met veel bier drinken. Daarin lijkt nu een keer te komen, vertelt zijn vrouw.

Haar huiscoach van het Leger des Heils verbaast zich erover hoe ze het volhoudt en spoort haar aan tijd voor zichzelf vrij te maken: elke dag minstens een half uur de deur uit. ‘Maar ik leef het leven van vijf mensen.’ Joshua, met zijn angsten, houdt ze altijd dicht bij zich. Vroeger als hij in bed lag, op de vliering, moest ze geregeld komen om zijn hoofd vast te houden, zodat hij er niet mee tegen de muur bonkte. Jeremy is zeer allergisch en heeft zalfjes en medicijnen nodig. In huis moet ze haar kinderen en haar man uit elkaar houden. Communiceren is moeilijk in het gezin. ‘Mijn oudste maakt voortdurend geluiden – fluiten, raspen, grommen – en daar kan mijn man niet tegen. De jongens vliegen elkaar aan als ze niet in de goede stemming zijn. Dan moet ik commanderen: jij daar en jij daar! De jongens hebben geen vrienden met wie ze omgaan, dus dit huis is hun leefwereld.’

Het gezin is van Elst naar Veenendaal verhuisd, omdat de jongens naar speciaal onderwijs moesten en Joyce niet kan autorijden. Toch ging het vorig jaar niet goed op school met Joshua en heeft hij bijna een jaar thuis gezeten. Joyce – slaaptekort, astma, hoge bloeddruk, geopereerd aan beide handen, slechte rug, licht depressief – voelt zich vaak uitgewoond. ‘Mijn geloof en mijn humor houden mij op de been. Engelse humor. Praten met een vreemd stemmetje en hartstikke gek doen. Tot de jongens zeggen: ‘‘Mama, hou op!’’ Dan stop ik.’

Wat het gezin nodig heeft, is ruimte. Want op de vliering kan Joshua met zijn 1,74 meter niet meer staan en voelt hij zich gevangen. Een optie is het bijgebouwtje dat aan de keuken vastzit verbouwen en isoleren. Misschien is zelfs een blokhut in de tuin mogelijk. Dan heeft Joshua een eigen plek en komt er meer rust in het gezin. De kosten zijn naar schatting 5500 euro.

doe je mee?

Mensen die het niet zo makkelijk hebben en daaronder lijden, kun je regelmatig toch verder helpen met een zetje in de rug. Dat kan op veel manieren: geld geven, contacten leggen, bijstaan tijdens een rechtszitting of helpen met een klus.

Volgens het onderwijs van Jezus (Handelingen 20, 35) maakt geven gelukkiger dan ontvangen. Daarvoor wil deze rubriek een hulpmiddel zijn. Samen bergen verzetten door te delen, vanuit de gedachte dat deze wereld alles te bieden heeft wat nodig is.

Elke maand brengen we iemand anders voor het voetlicht en doen we verslag van voorgaande acties. Het Nederlands Dagblad haakt daarmee aan bij een initiatief van voorganger en pionier Jan Wolsheimer uit Woerden.

vervoer voor Leendert

De eerste actie ‘vervoer voor Leendert’ was een groot succes! Binnen drie dagen was het gevraagde bedrag binnen en sinds halverwege september rijdt Leendert rond in zijn brommobiel.

Bijlagen

Fotoserie, 3 foto's
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief