Feest in de hemel: 'Ik dacht: afbranden die handel'

Robin van der Veer: ‘Mijn intellectuele bezwaren tegen het christendom zijn weg.’ Geloof
Robin van der Veer: ‘Mijn intellectuele bezwaren tegen het christendom zijn weg.’ | beeld Carel Schutte
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

In de hemel is het feest als iemand tot geloof komt. Deze zomer vertellen acht bekeerlingen over de verandering in hun leven. Vandaag: Robin van der Veer (38) uit Badhoevedorp.

Hoe kwam u in aanraking met het geloof?

‘Twee vrouwen introduceerden me bij ICF Rotterdam.’

Wat trof u daarin?

‘Dat de mensen er aardig zijn, belangeloos zelfs.’

Van welke gemeente bent u lid?

‘International Christian Fellowship Rotterdam.’

Wat roept nog steeds vragen op?

‘Wedergeboren christenen die nog steeds heel bewust zondigen.’

Rust. Dat bestaat voor Robin van der Veer nog maar sinds kort. Als kind groeit hij op in Barendrecht, maar verveelt zich altijd op school omdat hij hoogbegaafd is. Zijn zoektocht naar God begint op z’n vijftiende met ‘God is dood’, een uitspraak van de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche. ‘Ik begon alles te lezen. Plato en Aristoteles, de grote wereldreligies. Behalve het christendom, waarschijnlijk door de afkeer die ik er in mijn kindertijd voor had ontwikkeld.’

Als hij zijn vwo-diploma behaalt, verhuist hij naar Rotterdam, om bedrijfskunde te studeren aan de Erasmus Universiteit. Hij verliest zijn interesse in de studie en verandert meerdere malen van opleiding. Op z’n 21e verlaat Van der Veer de universiteit om aan de slag te gaan als hypotheekadviseur. ‘Daar kon ik snel een diploma voor halen en dan aan de slag.’ Hij komt terecht in de cowboytijd. ‘Parasiteren op je klanten en zo veel mogelijk geld binnenhalen.’ Het geld komt er, hij koopt een luxe penthouse in Rotterdam-Zuid.

Gelukkig wordt hij er niet van. ‘Op m’n 26e stortte ik totaal in. Ik kon de smerige trucjes niet meer verdragen. Het streed sterk met mijn rechtvaardigheidsgevoel. Dat had ik altijd al. Op school trad ik altijd hard op tegen pesters.’ Zo komt hij thuis te zitten en zet zijn zoektocht voort. Een antwoord of doorbraak blijft uit. Die komt pas acht jaar later. Ondertussen reist hij de wereld over en verkoopt hij huizen in Turkije. ‘Daar werd je snel voor de gek gehouden, ik wilde het eerlijk doen.’ Van der Veer is 34 als hij in zijn penthouse zit te lezen. Hij hoort wat gestommel op de gang. Het blijken twee vrouwen te zijn, die een kerk zoeken in Rotterdam, omdat ze er komen wonen. ‘Ze zochten een hoog punt om over de stad te kijken, dat kon wel bij mij. Ik heb ze toen een middagje door de stad gereden.’

intellectueel geloven

Aan het eind vragen beide vrouwen of hij misschien interesse heeft in een Alpha-geloofscursus. Hij wil het niet direct afslaan en zegt erover na te denken. ‘De datum kwam dichterbij en ik begon er steeds meer tegenop te zien. Omdat ik er alleen heen wilde om mensen met mijn hele pakket aan kennis om de oren te slaan.’ Hij gaat als betweter naar de cursus, georganiseerd door ICF Rotterdam. ‘Ik zat daar als agnost. Toch was mijn interesse gewekt, ik begon me te verdiepen in het christendom. Met mijn verstand, mijn hart stond er niet voor open.’ Hij koopt een Bijbel en leest die in drie weken uit. Al lezend zoekt hij zo veel mogelijk foutjes. ‘Ik dacht: afbranden die handel.’ Ondertussen bezoekt hij regelmatig de diensten van ICF. Zo blijft het contact warm. Dat is vooral te danken aan de voorganger, Coen Legemaate. ‘Hij zocht me heel vaak op, waar ik hem erg dankbaar voor ben. Hij ontfermde zich over me, luisterde naar mijn vragen en is heel intelligent. En vooral: hij gaf toe wanneer hij een antwoord niet wist.’ Niet alleen de voorganger verrast Van der Veer positief. ‘De kerkgangers waren echt belangeloos aardig. Ik was op Zuid anders gewend.’ Hij blijft lezen en komt tot de conclusie dat al zijn argumenten tegen het christendom zijn weerlegd. ‘In zekere zin kwam ik intellectueel tot geloof. Maar uiteindelijk moest ik toegeven dat het niet mijn hoofd was wat het geloof in Jezus tegenhield, maar mijn hart. Helemaal toen ik besefte dat ik zondaar was. Ik wist dat ik niet perfect was, maar voelde me vaak beter dan andere mensen. En dan het wonder, Jezus die is gekomen, zich laat kennen door de Heilige Geest en ons zo verlost van zonden. Dat gaf een zekerheid waaraan ik nooit meer heb getwijfeld. Ook omdat ik nu weet dat je het geloof in God niet kapot moet rationaliseren, anders zou het geen geloof meer zijn.’

Van der Veer laat zich dopen in de Rotterdamse kerk en is nog steeds lid, ondanks zijn vertrek naar Badhoevedorp, waar hij theologie studeert aan het Amerikaanse Tyndale Seminary. Hij woont hier met zo’n twintig mensen, afkomstig uit de hele wereld. ‘Ontzettend verrijkend. Ik ben hier omdat ik graag wil promoveren in de theologie in Amerika. Mijn penthouse in Rotterdam staat te koop, met het geld wat het opbrengt, kan ik de studie betalen. En God zorgt voor mij, Hij weet wat er hierna zal gebeuren.’ Hij kiest voor Tyndale vanwege het goede taalonderwijs. ‘Maar ook omdat ik moeite heb met totale overgave. Bidden vind ik nog steeds erg lastig. In deze gemeenschap helpen mensen mij hiermee.’ Hij heeft de rust gevonden onder de rook van Schiphol. ‘Ik ben hier op mijn plaats. Mijn intellectuele bezwaren tegen het christendom zijn weg. Ik zie dit echt als Gods leiding en weet ook dat Hij me niet meer loslaat.’ <

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?