Evangelisatie in een Spaanse badplaats: Nooit meer dorst in Lloret de Mar

Teamleden van de organisatie Beach Mission voeren evangelisatiegesprekken in het uitgaansgebied van de Spaanse badplaats Lloret de Mar. De jonge toeristen ‘vinden het wonderlijk dat wij dáár zijn’, zegt evangelist Dirk-Jan Boerman. Geloof
Teamleden van de organisatie Beach Mission voeren evangelisatiegesprekken in het uitgaansgebied van de Spaanse badplaats Lloret de Mar. De jonge toeristen ‘vinden het wonderlijk dat wij dáár zijn’, zegt evangelist Dirk-Jan Boerman. | beeld 1080+ / Bart Vernhout
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Voor het eerst evangeliseerde Dirk-Jan Boerman afgelopen week onder jongeren in het uitgaansleven van het Spaanse Lloret de Mar.

‘Leven met God geeft meer voldoening dan een weekje lol in Lloret de Mar.’

Nieuwerkerk aan den IJssel

Met een team christenen evangeliseerde Dirk-Jan Boerman (35) van Beach Mission afgelopen week onder jongeren in de populaire Spaanse badplaats Lloret de Mar. Voor het eerst, want de interkerkelijke zendingsorganisatie zag dit voorjaar het licht.

Wat deden jullie in Lloret de Mar?

‘We zijn een week lang met een team naar de populaire badplaats in Spanje geweest, waar heel veel jongeren uit Nederland, Duitsland, Frankrijk, Rusland, Engeland en Italië op vakantie gaan. Daar ontmoetten we jongeren op verschillende momenten: overdag op het strand en ’s avonds en ’s nachts in het uitgaansgebied. We hadden gele poloshirts aan met ons logo voorop en een door ieder persoonlijk gekozen tekst achterop. Zelf had ik in het Engels “zij die in Mij geloven zullen nooit meer dorst hebben” op mijn rug staan, een knipoog naar het drinkgedrag van veel jongeren. Zo was duidelijk dat we een missie hadden. We knoopten gesprekken aan en deelden folders uit, en lolly’s met een Bijbeltekst eraan. Ook nodigden we jongeren uit voor een buffet.’

Jullie spraken dus niet alleen de Nederlanders aan?

‘Het is heel lastig om onder de tienduizenden toeristen de Nederlanders eruit te pikken. Er lopen jongeren uit half Europa, dus het was vooral heel handig dat we in het team meerdere talen spraken. Ook deden twee Spaanse zendelingen mee die vloeiend Spaans spraken, en christenen uit een lokale kerk.’

Zitten vakantievierende jongeren te wachten op een serieus gesprek over geloof en zingeving?

‘De meeste jongeren komen in groepen naar Lloret de Mar, dus je hebt erg met groepsdruk te maken. Dat houdt veel jongeren in eerste instantie tegen. Weet je daar aan voorbij te gaan, of spreek je ze een-op-een, dan kom je vaak in gesprek. Dan stellen ze veel vragen, en ze vinden het wonderlijk dat wij dáár zijn.’

Zegt het christelijk geloof hen nog iets?

‘Dat wisselt. Er was een Nederlandse groep uit een christelijk dorp van wie een jongen zo dronken was dat wij hem naar huis hebben gebracht omdat de taxichauffeur dat niet zag zitten. Zij wisten het nodige. Ikzelf heb ook veel met Duitsers gesproken. Ik denk aan een gesprek met een Duitse jongere die een gebedskaartje invulde en aan God vroeg: wilt U me helpen met school? Om er opeens achter te schrijven: “En waarom moest mijn zus overlijden?” Op zo’n moment vraag ik of ik gelijk voor hem mag bidden. Deze jongen werd er heel emotioneel van. We gaan hem nog een e-mail sturen met de vraag hoe het is, of we hem in contact kunnen brengen met een plaatselijke kerk of een Alpha-cursus.’

Jullie zijn een week in touw geweest. Is dat niet erg kort?

‘Dat is kort, maar veel jongeren zijn er niet langer dan een week. Er waren toch jongeren die meerdere avonden langskwamen. Ik was heel blij dat we voor deze evangelisatieweek een team van twintig mensen bij elkaar kregen, waarvoor je dan een accommodatie huurt. Wat dat betreft gaan de kosten voor de baten uit. Maar voor de toekomst zou een langere aanwezigheid in Lloret de Mar veel beter zijn. Dan word je meer een begrip en is de drempel lager om in gesprek te komen.’

Hoe zien de toekomstplannen van Beach Mission eruit?

‘Over zeven jaar evangeliseren we graag op zeven verschillende populaire vakantiebestemmingen voor jongeren met deelnemers uit zeven verschillende landen. Zodat we jongeren uit alle landen kunnen aanspreken en voor nazorg een internationaal netwerk hebben.’

Waarom doe jij dit werk eigenlijk?

‘Tot vorig jaar heb ik bij de organisatie Naar House gewerkt, waarvoor ik bij de grotere muziekevenementen vaak maar één keer met jongeren sprak, zonder de kans echt wat op te bouwen. Hoe bereiken we die jongeren beter en bouwen we langduriger relaties op, vroeg ik me af. Zo kwam ik op het idee hen op te zoeken tijdens hun vakantie. Mijn diepste motivatie is dat er hele busladingen met 15- en 16-jarige jongeren in Lloret de Mar aankomen die op kroegentocht gaan en grenzeloze ervaringen opdoen met seks en drank. Die brengen hen niet dichter bij God. Ik vind het heel belangrijk hen te vertellen dat een leven met God uiteindelijk veel meer voldoening geeft dan de lol die ze nu korte tijd hebben. Ik heb veel van het uitgaansleven gezien, jongeren worden in een fantasiewereld gebracht. Ik sprak een ‘propper’, dat zijn mensen die betaald worden om toeristen een bepaalde bar of discotheek in te lokken, die zei: het lijkt wel mooi maar dit is niet het echte leven. Ik heb geen behoefte af te geven op hun levensstijl, liever vertel ik ze wat God hen wil geven: dat ze Hem persoonlijk leren kennen.’

Heb je toeristen tot geloof zien komen?

‘Ik ken jongeren die het “zondaarsgebed” hebben uitgesproken: ik ben zondig voor God, erken Jezus als mijn Heer en wijd mijn leven aan Hem. Sommigen doen dat hardop, anderen in stilte. Ik kan niet in de harten kijken, dus ik ben voorzichtig met tellen, maar er zijn er die een duidelijke keuze hebben gemaakt.’

PDF Print Stuur door