De hervormden waren zo slecht nog niet

Geloof
beeld persburo Melissen
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
De hervormde gemeente van Amsterdam was veel orthodoxer dan de afgescheidenen in 1835 zeiden, meent promovendus Jan-Henk ­Soepenberg. Een voornaam gevolg van de ­Afscheiding in Amsterdam was dat de hoofdstedelijke orthodoxie ­voorgoed verdeeld raakte.

Assen

Nog niet zo lang geleden wist iedere gereformeerde Nederlander waar het jaartal 1834 voor stond: de Afscheiding, de uittocht van orthodoxe gelovigen uit de toenmalige Hervormde Kerk onder leiding van ds. Hendrik de Cock uit Ulrum. Het was een van de hoogtepunten in de gereformeerde kerkgeschiedenis, vergelijkbaar met de Reformatie van 1517, de Doleantie van 1886 en, voor vrijgemaakt-gereformeerden, de Vrijmaking van 1944. De Afscheiding, zo schreef de gereformeerde predikant en kerkhistoricus J.H. Landwehr in 1925, was ‘een consciëntie-kreet van het ontwakend Gereformeerde leven tegen d …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?