Dat is schrikken, we kunnen het niet zelf

LUNTEREN Jeugdleiders uit de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) hebben een avond en morgen stilgestaan bij gebed en waakzaamheid. Ze gingen gewapend met gebedsbankjes naar huis.
Dat heet de daad bij het woord voegen: na een avond stil te hebben gestaan bij gebed en waakzaamheid, bogen vierhonderd jeugdleiders de volgende ochtend hun knieën. Letterlijk. De schoenen gingen uit, waarna een ieder neerzeeg op kleine houten gebedsbankjes. De benen onder het bankje, het achterwerk erop, en dan proberen een ontspannen houding aan te nemen, adviseerde spreker Arie de Rover. Het ging makkelijker dan de opzet in een eerste oogopslag deed vermoeden. Daarna bad De Rover, even later werd het stil. Doodstil. Tien minuten, misschien wel een kwartier. Dit moest het stiltegesprek m …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?