Feuilleton: Waterval (90)

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
90. ‘Ik be­greep hun verhalen niet, ik was pas vijf, maar ik genoot van hun gefluisterde geheimen en onbedwingbare lachbuien. Ze hielden pas op als moeder kwam en dreigde dat dit de laatste logeerpar­tij zou zijn als ze niet ogenblikkelijk stil waren.’ Het kost me geen enkele moeite om me Greet voor te stellen als klein meisje, in ademloze bewondering voor die twee grote meiden. Greet pakt de tweede foto op. ‘Ik herinner me het moment dat je moeder veranderde in dit eenzame, onder schuld bedolven kind nog als de dag van gisteren. Ze was die middag onverwacht aan komen rennen, haar vlechten wa …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?