De film Weldi laat je door een slechte start met een onbevredigend gevoel achter

Films en theater
beeld imagine
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Weldi biedt een ingetogen en mooi geacteerd drama over een vader en diens geradicaliseerde zoon. Het ontbreken van beweegredenen voor die radicalisering zorgt echter voor een onbevredigend gevoel.
In Weldi kiest regisseur Mohamed Ben Attia er bewust voor in te zoomen op de ouders van Sami, met name zijn vader. Wie de zoon is en wat zijn beweegredenen zijn, krijgt veel minder aandacht. Op zich is die verdeling van aandacht te rechtvaardigen, ware het niet dat de keuze van Sami hierdoor zo uit de lucht komt vallen dat je daar de hele film last van blijft houden. Echt goed meekomen in hoe zijn omgeving vervolgens op hem reageert, lukt dan ook niet meer. Dat is een gemiste kans, juist omdat je aanvoelt dat de aanzet tot een liefdevol portret veel beter uit de verf had kunnen komen. De poten …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?