Schrijven voor het sterven 16

30 juni/1 juli 2008
Ben 'zag' mij de heg al doen, zoals hij mij vroeger kende
Lieve Diny,
Hoe gaat het nu met jou? Ik werd mij meer bewust van jouw situatie toen je laatst vertelde dat je je been opengehaald had aan de tuinbank, terwijl je er alleen maar langs liep en er even tegenaan stootte. Je lange broek was helemaal nat door de wond.

Twee weken geleden klonk je niet blij, maar erg vermoeid. Is je vitamine B12-tekort weer bijgewerkt en je buikinfectie de kop ingedrukt? Bijzonder hoe je steeds weer opkrabbelt, terwijl ik dan denk dat het echt het einde is. Dat lijkt mij ook niet altijd even fijn voor je, het gaat zo langzaam, terwijl je ernaar verlangt bij de Here te zijn. Houd je nog de rust en vrede waar je in je eerste brief over schreef? Ik kan me voorstellen dat je ook wel eens heel verdrietig bent, nu het zo lang duurt. Daar dacht ik zaterdagmorgen nog aan. Ben en ik hadden het erover dat er veel moest gebeuren …
Dit is 25% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?