Zwaarst getroffen straat van Nederland

Marie Gerritsen-Parser met haar echtgenoot Herman voor hun ijswinkel, Rapenburgerstraat 122. Cultuur
Marie Gerritsen-Parser met haar echtgenoot Herman voor hun ijswinkel, Rapenburgerstraat 122. | beeld uit besproken boek
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

In een paar jaar, tussen 1940 en 1943, verdwenen alle mensen uit de Rapenburgerstraat. Houtrovers haalden de huizen leeg. Na eeuwen volkse drukte en geroezemoes op zomeravonden werd het stil in de Rapenburgerstraat. Dat is nu nog zo.

In het Jiddisch heette het Gasse ohne garote, Straat zonder spijt, want zijstraten waren er niet. Bevolkt door het proletariaat, in het hart van de oude Jodenbuurt. Ooit een van de levendigste straten van Nederland, maar nu is het er stil. Smalle, hoge huizen, drie, vier verdiepingen, boven winkeltjes – hoeden, uitjes in het zuur, groente en fruit, vis, kolen, brood, vlees –, alle etages gedeeld in ‘voor’ en ‘achter’ en vaak nogmaals gedeeld. Zodat je ‘driehoog-achter’ woonde, of op 16-II. In totaal 1242 bewoners, van wie 1165 Joods (93,8 procent …
Dit is 8% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?