Schuifelen door de duisternis

Als ik zelf moest kiezen tussen de onverschillige stupiditeit van de bomendieven en de bureaucratische koeiendoders en kadaverstokers enerzijds, en de zweverigheid van prinses Irene anderzijds, dan koos ik Irene.
Met dat tikje winterkou in de lucht, een tikje dat dagen bleef hangen, werd het licht overdag stil, en helder. In het stadspark vlakbij brandde de rustige vlam van de herfst. Vlagen wind hebben daarna dit oude bosvierkant met zijn lanen, vijvers en hondenravotveldjes kaal gemaakt, als een maquette. De bomen ontbladerden. Ze zijn monumenten van zichzelf geworden. De overwintering is begonnen. Je zou bijna een krans aan hun voeten leggen: volhouden, jongens. 'Met elk blad dat valt / valt meer hemel ons bij' (Jaap Zijlstra).Sinds een paar maanden is er in dit park een klein boompje, een meidoorn? …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?