Muziekcolumn: Sufjan Stevens over de moordenaar in hemzelf

Cultuur
beeld epa / Henrik Josef Boerger
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Misschien wel ’t meest gereformeerde liedje uit de popmuziek, denk ik bij iedere luisterbeurt: ‘John Wayne Gacy, Jr’ van Sufjan Stevens is intiem maar huiveringwekkend, en eindigt met in de tekst een mokerslag.

Drie weken terug schreef ik over ‘zonde in de popmuziek’, over hoe Lou Reed in zijn klassieker ‘Perfect Day’ ernaar verlangt iemand anders te zijn, iemand die goed is. Ik hoorde er een echo van de zondeval in, de neiging van de mens tot het kwaad. Hoe vaak sta je je eigen perfecte dagen niet in de weg?

Nu deel 2, opnieuw in de lijdenstijd, over een schokkende variant bij ­Sufjan Steve …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?