Liesbeth Labeur vindt het logisch dat gelovigen spanning ervaren bij kunst

Liesbeth Labeur denkt niet al te heilig over kunst: ‘Het is gewoon een van de talen die mensen kunnen spreken.’ Cultuur
Liesbeth Labeur denkt niet al te heilig over kunst: ‘Het is gewoon een van de talen die mensen kunnen spreken.’ | beeld Dirk-Jan Gjeltema
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Kunst heeft gelovigen geïnspireerd en geloof kunstenaars. Toch ervaren gelovigen ook geregeld spanning bij kunst, omdat zij wars is van heilige huisjes. In een serie interviews bespreken we met kenners de relatie tussen geloof en kunst. Vandaag: Liesbeth Labeur (44), bekend van de graphic novels Een lamp voor mijn voet en Op weg en reis.

‘In 2011 tekende ik pas mijn eerste Jezus. Dat besef kwam achteraf. Spanning voelde ik hier niet bij, ik ben iemand die met ontzettend veel vrolijkheid en plezier kunst maakt. Het is eerder zo dat ik er door mijn achtergrond niet zo vertrouwd mee was.’

Labeur groeide op in een bevindelijk-gereformeerd gezin, waar het tekenen van Jezus uit den boze is. Van God maak je nu eenmaal geen beelden.

Toch is dat precies wat ze doet: de woorden van de reformatorische traditie vangen in beelden. Letterlijk. In haar graphic novels komt de binnenkamer tot leven en vullen goedertierenheid en trouw de ru …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?