Een stuiver om tv te kijken

Kindertelevisie in de jaren vijftig. Met zn allen in het halfdonker, alle blikken gericht op dat wonderbaarlijke toestel... |beeld archief Beeld en Geluid Cultuur
Kindertelevisie in de jaren vijftig. Met zn allen in het halfdonker, alle blikken gericht op dat wonderbaarlijke toestel... |beeld archief Beeld en Geluid

Zondag is het precies zestig jaar geleden dat Nederland televisie kreeg. Onder christenen bleef het nieuwe medium lang omstreden, maar na een tijdje veroverde het ook bij hen de huiskamers, zoals vanaf begin jaren zeventig in het Nederlands Dagblad is te volgen. Mijn moeder zat dicht bij de tv, met een theedoek. Zij zorgde voor de censuur.

Ooit waren orthodox-gereformeerden even afwijzend als bevindelijk-gereformeerden tot voor kort: televisie hoorde in de huiskamer niet thuis, het was het kijkkastje van de duivel een gevaar voor de ziel en voor het gezinsleven. Films en televisiedrama vierden de zonde; journaal en actualiteiten werden beheerst door links; programmamakers gingen zich te buiten aan godslastering en andere vunzigheden; tot in Swiebertje werd het gezag belachelijk gemaakt. Dat was het gevoelen. Televisie werkte kijkverslaving in de hand en werkte geestdodend. Staatssecretaris Jo Kals (Onderwijs, Kunsten …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?