De lokroep van het purgatorium

Cultuur
'April is the cruellest month.' Er is geen student Engelse letterkunde die zich deze eerste regel uit The Waste Land van T.S. Eliot niet herinnert. Maar slechts een enkeling onder hen weet dat het gedicht eindigt met 'Datta. Dayadhvam. Damyata. / Shantih shantih shantih.' Eenzelfde lot trof - mutatis mutandis - de roman Ulysses van James Joyce, en dat is geen toeval.
Zowel Ulysses als The Waste Land verscheen in het jaar 1922 en zij zouden uitgroeien tot iconen van de moderne Engelse literatuur. Maar beide werken treffen de onbevangen lezer vooral als cryptisch en obscuur. Niet alleen ontbreekt elke vorm van samenhang, het gebrek aan samenhang lijkt tot vorm verheven. Het moge zo zijn dat dit te maken heeft met de gevoelens van ontgoocheling en ontreddering die zovelen na de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog in hun greep hielden, maar vormloosheid is geen uitnodiging tot onbekommerd lezen. Antiromantisch Eliot (1888-1965) sta …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?