De dochter en de moeder

Cultuur
'Ik weet het niet zeker, ik was er met mijn gedachten niet bij', antwoordt de moeder op de vraag van de dochter of ze goed geslapen heeft. Het is de hopeloos hilarische, wrange situatie van een volwassen kind dat een verwarde ouder tegenover zich vindt. Pijnlijker nog dan de verwarring is het zeldzame heldere moment. De moeder (overtuigend vanuit een goeddeels afgesloten binnenwereld gespeeld door Joke Tjalsma) herkent de dochter niet. Als zij plotseling toch roept: 'Kind, wat fijn dat je er weer bent' en haar dochter omhelst, pakt zij meteen de oude kritische toon weer op: 'Wat heb je aan, dat draagt toch niet prettig zo? Niet dat je dik bent. Niet dat het iets uitmaakt als je dik bent.' Of heeft de moeder zulk commentaar altijd voor zichzelf gehouden en hoort de dochter nu eindelijk wat de moeder dacht?
Als zij plotseling toch roept: 'Kind, wat fijn dat je er weer bent' en haar dochter omhelst, pakt zij meteen de oude kritische toon weer op: 'Wat heb je aan, dat draagt toch niet prettig zo? Niet dat je dik bent. Niet dat het iets uitmaakt als je dik bent.' Of heeft de moeder zulk commentaar altijd voor zichzelf gehouden en hoort de dochter nu eindelijk wat de moeder dacht? De voorstelling Gods wachtkamer is een realistische verbeelding van de bizarre, somber makende en vertederende ontmoetingen waartoe dementie leiden kan. Er is geen woord gelogen, er is niets uitvergroot, het is al …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?