Toch pardon

Het plan uitgeprocedeerde asielzoekers voortaan op te vangen in vertrekcentra betekent in ten minste twee opzichten een verbetering. In de eerste plaats ontloopt de rijksoverheid niet langer haar verantwoordelijkheid, die ze tot nu toe steeds op het bordje van de gemeenten legde. Daarmee komt een einde aan een jarenlange grove onderschatting van dit losse eind van de asielprocedure. In de tweede plaats kan de opvang in centra humaner uitpakken voor de getroffenen. Tot nu toe konden zij na afwijzing van hun asielverzoek op straat gezet worden. Alleen dank zij een menselijke houding van de gemeenten gebeurde dit in de praktijk vaak niet.
Zeker voor recente 'gevallen' kan de voorgenomen vertrekregeling soelaas bieden. Maar of ditzelfde geldt voor 'oude' uitgeprocedeerden, die al vijf jaar of langer in de asielprocedure zitten, valt nog te bezien. Voor ruim tweeduizend van hen heeft de minister enige tijd geleden de hand over het hart gestreken. Zij mogen blijven. Maar de overige (naar schatting) zes- à achtduizend moeten in principe terug. Dat ze dat in veel gevallen niet willen, is - hoe begrijpelijk ook - op zich geen reden voor een pardon. Maar anders ligt het met de velen die eenvoudig niet terug kúnnen, bijvoorbeeld omdat …
Dit is 16% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?