Navelstaren

Je hebt ze grofweg in twee soorten: kuiltjes en bultjes. Ik heb wel eens hele theorieën moeten aanhoren over de vermeende gevolgen daarvan: had je een kuiltje dan was je zo, had je een bultje dan kwam het ergens anders op neer. Het gaat over de navel. Dat heeft weer te maken met naaf.
Je navel is in zekere zin de as van je leven. Daar draait van alles om heen, vandaar dat we van kindsbeen af doen aan navelstaren. Van de ontdekkende vreugde van een kind dat het kuiltje ontwaart, tot de neiging om telkens weer bij jezelf en bij hetzelfde uit te komen.De kerk heeft nogal eens de neiging tot navelstaren. Haar discussies gaan over zichzelf en haar gesprekken worden gevoed met teerkost van eigen bodem. Er is een heel eigen cultuur ontstaan, een kerkse cultuur. Onderling mag er wel wat verschil wezen, fors verschil zelfs, maar uiteindelijk zijn we kerks en horen we bij elkaar. Of …
Dit is 11% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?