Nacht van gebed

Stel, er was geen persoonlijke God. Dan had een nacht van gebed voor vervolgde christenen weinig zin. Gebeden komen dan niet verder dan muren en plafond van het zaaltje waar je bij elkaar zit. Wie zou er moeten luisteren? Beter kun je hun, via een kaart, sociale media of kerkelijke contacten, laten weten dat je aan hen denkt. En Kamervragen of schrijfacties zouden hen misschien kunnen helpen.

Stel, er was helemaal geen god, geen hoop op een nieuwe aarde en alle religie was een verzinsel. Dan zou je aan de andere kant moeten beginnen. Waarom doen christenen in de islamitische wereld en in Noord-Korea moeilijk? Ze kunnen maar beter een beetje met hun omgeving meekleuren en er het beste van hopen. De haat om hen heen kunnen ze niet veranderen, maar wel de mate waarin ze aanleiding geven. Laten ze iets gaan doen met hun leven. Wij hebben genoeg om ons druk over te maken. Maar wat als er wel een persoonlijke God is? Die iets met het ontstaan van het leven te maken heeft, al weten …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?