Misselijk? Je mag ook thuisblijven

Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Verkiezingen zijn een nationale feestdag waard. Democratie, zeker zoals ze in Nederland functioneert, is buitengewoon kostbaar. De kiesdrempels zijn laag; ook relatief kleine minderheden kunnen zich politiek organiseren, vertrouwen winnen en deelnemen aan het publieke debat op basis van argumenten. Zo vaak we in dit land naar de stembus mogen, is er reden dat ritueel dankbaar af te sluiten met een taartje.

En vergeet vooral de naam niet van de vrouw of man die jou de daaropvolgende termijn vertegenwoordigt in gemeenteraad of waterschap, Kamer, Staten of Europees Parlement. Er is nauwelijks een land waar volksvertegenwoordigers over het algemeen zo benaderbaar zijn, en voor een relatief bescheiden vergoeding hun zware verantwoordelijkheid dragen.

Een decadente parodie op onze democratie is het referendum waarvoor we vandaag worden opgepord. Formeel is het slechts een gelegenheid de regering ‘raad te geven’. Want voordat we bindende referenda kunnen organiseren, zou de Grondwet moeten worden aangepast. Ook de indieners en voorstanders van de Referendumwet die per 1 juli 2015 van kracht werd, benadrukten destijds dat dit middel niet stiekem toch een ‘bindend’ karakter mocht krijgen. Maar wat gebeurt er nu? Ook tegenstanders van de Referendumwet doen nog geen jaar later alsof het ieders burgerplicht is vandaag ter stembus te gaan en de regering een dwingend advies toe te roepen. Over een complex verdrag, waarover de Tweede en Eerste Kamer al na rijp beraad geoordeeld hebben.

De 118 Kamerleden die vóór het verdrag stemden deden dat met steun van 7.293.302 kiezers (77 procent van de 9.424.235 die in 2012 hun stem uitbrachten). Maar als vandaag de opkomstdrempel van 30 procent wordt gehaald, betekent dit dat 1.925.841 stemmen tégen al genoeg zijn om het associatieverdrag met Oekraïne te ... ja, wat eigenlijk. Dat weet dus niemand. De regering zal íéts moeten doen met het advies van ‘de bevolking’. Maar wat wil het volk? Welke aanpassing van het verdrag is serieus genoeg om recht te doen aan een nee-uitslag? Democratie vereist debat, onderhandeling, uitwisseling van argumenten.

Dit referendum is zelfpropaganda van een clubje brulapen dat consequent ieder argument afdoet als ‘flauwekul’; dat de gekozen volksvertegenwoordiging veracht als ‘elite’ en ‘dames en heren in Den Haag’; dat iedere krant of omroep die een ander geluid aan het woord laat meteen tot ‘establishment’ en ‘mainstream media’ verklaart. Het heeft de mond vol van ‘democratisering’, maar de kostbare democratie zoals we die hébben, brengt het voortdurend in diskrediet.

De even vrijblijvende als schadelijke schertsvertoning van vandaag is geen taartje waard; het is ieders goed burgerrecht om bij voorbaat misselijk thuis te blijven.

 

PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief