Mauro

Mijn naam is Manuel Mauro. Ik ben achttien jaar oud en ik woon al acht jaar in een pleeggezin (). Ik () ben heel erg bang dat ik ze binnenkort moet gaan missen. Zo begon de in Angola geboren en nu Limburgs sprekende Manuel Mauro afgelopen zomer zijn brief aan minister Gerd Leers (Asiel en Integratie).

Als tienjarige werd hij door zijn ouders op het vliegtuig naar Nederland gezet, waarschijnlijk in de hoop dat hij het hier wél goed zou hebben. Ze hadden niet gezegd dat ik in mijn eentje naar een ander land zou gaan vliegen. In de brief schreef Manuel waarom hij Nederland niet uitgezet wil worden. Want dat moet, volgens de wet en de Raad van State. Manuel voldoet namelijk niet aan de eisen voor een verblijfsvergunning. Afspraak is afspraak. En pas op: als we hier de hand mee lichten, dan krijgen we een tsunami aan tienjarige Afrikaantjes. Tot zo ver het cynisme. Terug naar de feiten …
Dit is 18% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?