Langer werken te kort door de bocht

De grote truc van het befaamde Akkoord van Wassenaar uit 1982 was dat werknemers afzagen van loonstijging in ruil voor arbeidstijdverkorting. De 36-urige werkweek, met z'n roostervrije dagen, werd een feit. De vakbeweging zag korter werken als middel om schaarser wordend werk te verdelen.
Werkgevers verwelkomden de loonmatiging als instrument voor rendementsherstel. Ze gingen er (terecht) van uit dat werknemers in de kortere arbeidstijd dezelfde hoeveelheid werk zouden blijven doen.Vandaag de dag wordt door kabinet en werkgevers arbeidstijdverlenging als panacee voor onze economische kwalen aangeprezen. Voorzover hierbij wordt gedoeld op langer werken zonder looncompensatie, dus op een daling van het uurloon, gaat het evenals in 1982 weer om het drukken van loonkosten. De werktijdverlenging is dan smeermiddel om de koopkracht van de werkenden op peil te houden.Voorzover kabinet …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?