Komrijs reinigende azijn

Bij het overlijden van mensen, zeker wanneer dat omgeven is met bijzondere dramatiek (jonge kinderen, ernstige ongelukken), plegen vriendenaantallen zich te vermenigvuldigen. Kolommen rouwadvertenties waarin de betrokkenheid van de ondertekenaar met de overledene er soms slechts een is van de zoveelste graad of helemaal geen graad, leggen er overvloedig getuigenis van af. Ze zijn het resultaat van een mengeling van oprechte aangeslagenheid door het overlijden en het (onbewuste) verlangen te delen in de aandacht daarvoor. Het zou de moeite waard zijn na een paar jaar, wanneer de tijd inmiddels de publieke deernis heeft geheeld, na te gaan of de nabestaanden ook dan nog het voorwerp zijn van de aandacht van allen die zich rekenden tot de vrienden en bekenden.

Een dergelijk verschijnsel doet zich voor bij het overlijden van de gevierden van deze aarde. Zoals gisteren na het bekend worden van de dood van dichter en schrijver Gerrit Komrij. De lofredes stuiterden over het internet. En dat is des te merkwaardiger omdat eigenlijk bijna alles en iedereen in dit platte land door de overledene schamperend weggezet als Absurdistan ooit wel eens het voorwerp is geweest van zijn diepbijtende stukjes, in krant, boek of op internet. Komrij kotste vanuit zijn villa te Portugal op Nederland. Maar hij kon tegelijk niet zonder. En het slachtoffer meesmuilde e …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?