Ik heb mijn geloof niet zelf bedacht

Willem Jan Otten kan het niet laten: sinds hij door Christus in de kraag gepakt is, Pasen 1999, heeft hij een onbedwingbare neiging te verdedigen dat hij gelooft, en uit te leggen wat hij gelooft. Otten is schrijver van een behoorlijk indrukwekkend en veelzijdig oeuvre van gedichten, romans, toneelstukken, filmkritieken en essays over literaire en maatschappelijke onderwerpen. De wereld waarin hij verkeert, kan het kennelijk maar niet begrijpen.
In zijn zojuist verschenen zomerdagboek wordt veel duidelijk.Otten gelooft in een God die een vader is, in een persoon dus. En in een God die mens en kind werd, in de Zoon dus. Een lichamelijke, sterfelijke Godmens. Otten belijdt de zondigheid van de mens en de noodzaak van het offer van Christus. En diens lichamelijke opstanding uit de sterfelijkheid.,,Als je gelooft in Jezus doe je afstand van het idee dat het allemaal fictie is. Je verzaakt de gedachte dat het allemaal om te beginnen 'bij wijze van spreken' is. 'Die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gekruisigd en begraven.' Met die woord …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?