Geweld in de trein

Haar gezicht werd zodanig toegetakeld dat er verschillende breuken ontstonden, waaraan de conductrice geopereerd moest worden. Aanleiding? Tja ... de vrouw kan zich niets herinneren van het moment van de mishandeling. Ze weet nog dat ze tussen Schiphol en Hoofddorp een laatste ronde deed, en in de eerste klasse een lastige reiziger aantrof die de trein niet wilde verlaten. Ik wil niet uit de trein, dus sla ik degene die mij erop aanspreekt de breuken in de schedel ...

Natuurlijk, de dader moet nog voor de rechter, maar de zin hierboven is boven dit geval verheven. Het gaat namelijk om allesbehalve een tragisch incident, en juist daarom maakt dit nieuws een diepe, terechte woede los. Het geval van de conductrice staat niet op zichzelf (een kleine achthonderd min of meer vergelijkbare gevallen per jaar). Mishandeld worden is bepaald niet voorbehouden aan treinpersoneel. Het lijkt wel alsof iemand, zodra hij een uniform aan heeft, geen mens meer is. Hier staat niet een medemens van vlees en bloed tegenover je, maar een functionaris: een kaartknipinstant …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?