Evolutie, geen Darwin maar Kuyper

Evolutie. Veel mensen denken aan Charles Darwin als zij dit woord horen, of aan een afbeelding waarop een aap geleidelijk zich ontwikkelt tot een homo sapiens. Hele volksstammen lopen warm voor de vraag naar de oorsprong van het leven, die zo nauw met het begrip evolutie verbonden is. Ik niet. Het begin van een ontwikkeling is voor mij het eerste historische feit dat ik kan traceren, niet datgene wat dit feit mogelijk maakte. Big bangs boezemen mij geen belang in. En over Genesis 1 en het paradijs heb ik als historicus weinig te zeggen: er bestaan geen schriftelijke bronnen inzake de hof van Eden en er is ook nooit een potscherf of vuursteen van het paradijs opgegraven.
Nee, ik denk bij evolutie aan Abraham Kuyper. Hij hield bij de overdracht van het rectoraat van de Vrije Universiteit op 20 oktober 1899 een rede over dit onderwerp. Evolutie in de natuurwetenschappen was voor hem net zoiets als de historisch-kritische methode in de theologie. Beide vertegenwoordigden een ideeëncomplex dat de negentiende eeuw had gestempeld: het geloof dat de wereld zich liet verklaren door een systematisch onderzoek van de werkelijkheid. Niet de ideeën moesten de wereld verklaren, maar de feiten. Die feiten vertegenwoordigden logisch aaneengesloten de waarheid. Kuyper verwier …
Dit is 9% van het artikel.

Wil je doorlezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?